Zodra je website meer dan één taal heeft, of dezelfde taal voor twee landen, ontstaat er een probleem dat je zelf bijna niet ziet. Jij weet welke pagina voor Nederland is en welke voor België, maar Google weet dat niet. Die ziet twee pagina’s met vrijwel dezelfde tekst en moet gokken welke hij aan wie laat zien. Hreflang is de manier waarop je die gok wegneemt.
Voor veel dienstverleners speelt dit eerder dan ze denken. Je hebt een Nederlandse site en je maakt er een Engelse versie bij voor internationale klanten. Of je werkt in Nederland en Vlaanderen en je hebt twee sites in het Nederlands. In beide gevallen gaan pagina’s met elkaar concurreren als je niets regelt, en dan verlies je bezoekers die je al bijna had.
Wat we vaak zien is dat hreflang wordt ingesteld en daarna nooit meer wordt bekeken. Dat is jammer, want het is precies het soort instelling dat stilletjes stukgaat zodra iemand een pagina verplaatst of verwijdert. In dit stuk leggen we rustig uit wat hreflang doet, hoe je het instelt en hoe je merkt of het nog klopt.
Hreflang in één zin
Hreflang is een klein stukje code waarmee je aan Google vertelt dat twee of meer pagina’s dezelfde inhoud bevatten, maar bedoeld zijn voor mensen met een andere taal of in een ander land. Je geeft daarmee niet aan welke pagina de beste is, maar welke pagina bij welk publiek hoort.
Je kunt het zien als een lijstje verwijzingen. Op je Nederlandse pagina staat: er bestaat ook een Engelse versie, die vind je hier. Op de Engelse pagina staat hetzelfde lijstje, met een verwijzing terug. Google leest die lijstjes en kiest per bezoeker de passende versie op basis van diens taalinstelling en locatie.
Wat hreflang uitdrukkelijk niet doet, is je hoger in de zoekresultaten zetten. Het verandert niets aan je positie. Het verandert wél welke van jouw pagina’s er op die positie staat, en dat scheelt in de praktijk behoorlijk in het aantal mensen dat doorklikt. Iemand die een Engelse pagina te zien krijgt terwijl hij Nederlands zoekt, gaat meestal terug.
Waarom dit voor dienstverleners belangrijk is
Bij dienstverleners speelt hreflang meestal niet vanwege een wereldwijde webshop, maar vanwege een kleine overlap. Denk aan een HR-bureau dat ook Vlaamse klanten bedient, of een advocatenkantoor met een Engelstalige pagina voor expats. Twee pagina’s, bijna dezelfde tekst, en Google die er zelf iets van moet maken.
Zonder hreflang gebeurt er meestal één van twee dingen. Of Google kiest consequent de verkeerde versie, waardoor een Belgische bezoeker op je Nederlandse contactpagina belandt met een telefoonnummer waar hij niets aan heeft. Of Google besluit dat de pagina’s te veel op elkaar lijken en toont er maar één, waardoor de andere praktisch onzichtbaar wordt.
Dat tweede is het vervelendst, omdat het lijkt op een probleem met je content terwijl het een technisch probleem is. Wij komen dit regelmatig tegen bij websites die op papier prima in orde zijn. Meer over dit soort onderliggende zaken lees je in onze uitleg over SEO voor dienstverleners.
Het verschil met een canonical
Hreflang en de canonical-tag worden vaak door elkaar gehaald, en dat leidt tot problemen die lastig te vinden zijn. Een canonical zegt: deze twee pagina’s zijn hetzelfde, behandel die andere als de echte. Hreflang zegt: deze twee pagina’s zijn allebei echt, maar voor een ander publiek.
Als je die twee door elkaar gebruikt, werken ze tegen elkaar in. Een veelgemaakte fout is dat de Engelse pagina een canonical naar de Nederlandse versie krijgt, terwijl er ook hreflang staat. Google krijgt dan twee tegenstrijdige signalen en volgt in de praktijk de canonical. Je Engelse pagina verdwijnt dan uit de resultaten, ondanks al je werk.
De regel is simpel: elke taalversie verwijst met zijn canonical naar zichzelf. De hreflang-verwijzingen regelen de onderlinge samenhang. Zodra je die twee uit elkaar houdt, verdwijnen de meeste problemen vanzelf.
Hoe je hreflang instelt
Er zijn drie plekken waar je hreflang kunt zetten. De meest gebruikte is in de kop van je pagina, als een regel code die de bezoeker niet ziet. Daarnaast kan het in je sitemap, wat handig is bij grote websites, en in de serverkoppen bij bestanden zoals pdf’s. Voor de meeste dienstverleners is de eerste optie prima.
In de code geef je per versie de taal aan, en eventueel het land. Nederlands voor Nederland schrijf je als nl-nl, Nederlands voor België als nl-be, Engels zonder landvoorkeur simpelweg als en. Die landcode voeg je alleen toe als je echt onderscheid maakt tussen landen. Als je maar één Nederlandse versie hebt, is nl genoeg.
Belangrijk is dat de verwijzingen wederkerig zijn. Als je Nederlandse pagina naar de Engelse verwijst, moet de Engelse pagina terugverwijzen naar de Nederlandse. Ontbreekt die terugverwijzing, dan negeert Google het hele setje. Dit is verreweg de meest voorkomende oorzaak van hreflang dat niet werkt.
De x-default als vangnet
Er bestaat nog een bijzondere waarde: x-default. Die gebruik je voor de pagina die bezoekers te zien krijgen als geen van je taalversies bij hen past. Heb je een Nederlandse en een Duitse site, en komt er iemand uit Spanje, dan bepaalt x-default waar die terechtkomt. Vaak wijs je dat naar je Engelse versie of naar een keuzepagina.
Hoe je begint zonder dat het overweldigt
Begin met een inventarisatie op papier. Zet in een simpel overzicht welke pagina’s er in welke taal bestaan en welke bij elkaar horen. Dat klinkt overdreven, maar het is precies de stap die de meeste mensen overslaan en het is de reden dat hreflang later rammelt. Zonder overzicht mis je altijd een paar losse pagina’s.
Werk daarna van boven naar beneden. Begin bij je homepage, je dienstenpagina’s en je contactpagina, want daar zit veruit het meeste verkeer. Blogartikelen en kennisbankstukken kunnen later. Als je alles tegelijk wil doen, duurt het maanden en gaat er onderweg iets mis.
Gebruik een plug-in of een module van je website als die er is. In vrijwel elk systeem bestaat een meertaligheidsoplossing die de verwijzingen automatisch bijhoudt. Handmatig invoeren kan prima bij tien pagina’s, maar bij honderd pagina’s raak je het overzicht kwijt en blijft er altijd iets slingeren.
Controleer daarna één pagina helemaal met de hand. Open de broncode, zoek de hreflang-regels op en klik de verwijzingen na. Als die ene pagina klopt en je systeem doet het automatisch, klopt de rest doorgaans ook. Dat is een half uurtje werk en het geeft rust.
Hreflang per situatie
Heb je één taal maar twee landen, bijvoorbeeld Nederland en België, dan gebruik je nl-nl en nl-be. Dit is de meest voorkomende situatie bij Nederlandse dienstverleners en tegelijk de lastigste, omdat de teksten sterk op elkaar lijken. Maak de pagina’s op zijn minst verschillend in adressen, tarieven en voorbeelden, anders blijft Google twijfelen.
Heb je twee talen op één domein, bijvoorbeeld een Nederlandse site met een Engelse sectie, dan verwijs je per pagina naar de tegenhanger. Let er dan op dat elke Nederlandse pagina een echte Engelse tegenhanger heeft. Vijf Nederlandse pagina’s die allemaal naar dezelfde Engelse homepage verwijzen, is geen hreflang maar een doorverwijzing die niets doet.
Heb je losse domeinen per land, dan werkt hreflang precies hetzelfde, alleen wijzen de verwijzingen naar een ander domein. Dat is technisch geen probleem, maar het vraagt wel dat beide sites in jouw beheer zijn en dat de verwijzingen aan beide kanten kloppen.
En werk je in één taal voor één land, dan heb je hreflang helemaal niet nodig. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar we zien regelmatig sites waar het toch is ingebouwd, meestal door een plug-in die standaard aan stond. Dat levert geen winst op en kan wel voor verwarring zorgen.
Taalversies en de drie zoek-werelden
Wij kijken bij vindbaarheid altijd naar drie werelden tegelijk: Google, Meta en de AI-zoekmachines zoals ChatGPT en Perplexity. Dat noemen we Triple Search Marketing. Hreflang is een instelling die alleen in de Google-wereld direct iets doet, maar de andere twee werelden merken het gevolg wel.
In de Meta-wereld stuur je met je advertenties zelf op land en taal, dus daar regel je het handmatig. Wat er misgaat, is dat een Belgische advertentie doorklikt naar een Nederlandse pagina met een Nederlands telefoonnummer. Je betaalt dan voor een klik die nergens toe leidt. Als je taalversies netjes uit elkaar staan, kun je per campagne naar de passende pagina sturen.
In de AI-wereld ligt het weer anders. Taalmodellen kijken niet naar hreflang, maar ze pakken wel op welke pagina ze voor welke vraag tegenkomen. Als je Nederlandse en Engelse versie door elkaar lopen en Google er één van wegfiltert, verdwijnt die versie ook uit de bronnen waar AI-tools uit putten. Zo werkt een technische instelling stilletjes door in een kanaal waar je hem niet zou verwachten. Meer daarover staat bij onze aanpak voor SEO en GEO.
Hoe je controleert of het werkt
De eerste plek om te kijken is Google Search Console. Onder de internationale targeting-signalen zie je of Google je hreflang-verwijzingen heeft gevonden en of er verwijzingen ontbreken. Die meldingen over ontbrekende terugverwijzingen zijn bijna altijd terecht en het waard om op te lossen.
Daarnaast helpt het om te kijken naar welke pagina’s er verkeer krijgen uit welke landen. Als je Belgische pagina wel bestaat maar geen enkel bezoek uit België krijgt terwijl de Nederlandse versie dat wel heeft, weet je genoeg. Dat is een duidelijker signaal dan welke tool ook. Hoe je zo’n analyse opzet, staat in onze uitleg over data en analytics.
Wat ook goed werkt is een periodieke steekproef. Neem elk kwartaal vijf pagina’s, bekijk de broncode en klik de verwijzingen na. Verwijzingen naar pagina’s die inmiddels zijn verwijderd of hernoemd, komen zo boven water voordat ze schade doen. Dit kost je twintig minuten per kwartaal.
Wat we vaak zien misgaan
Verreweg de meest gemaakte fout is de ontbrekende terugverwijzing. Iemand voegt een nieuwe taalversie toe, verwijst netjes vanaf de oude pagina, en vergeet het lijstje op de nieuwe pagina. Google negeert dan het hele setje, ook de verwijzingen die wel kloppen. Er komt geen foutmelding, het werkt gewoon niet.
Een tweede klassieker zijn verkeerde taalcodes. Voor het Verenigd Koninkrijk is de landcode gb en niet uk, en voor het Nederlands is het nl en niet dut. Eén verkeerde code maakt de hele regel ongeldig. Het is een kleinigheid met een groot gevolg en hij wordt zelden opgemerkt.
Ook zien we regelmatig dat hreflang verwijst naar pagina’s die een omleiding hebben of niet meer bestaan. Dat gebeurt vanzelf zodra iemand een pagina hernoemt zonder aan de andere taalversies te denken. Verwijs altijd naar de uiteindelijke pagina, niet naar een adres dat doorstuurt.
En tot slot: hreflang ingesteld op pagina’s die inhoudelijk niet bij elkaar horen. Een Nederlandse dienstpagina die verwijst naar een Engelse homepage is geen taalvariant. Google merkt dat en negeert het. De pagina’s moeten echt over hetzelfde gaan, anders heeft de verwijzing geen betekenis.
Wanneer is hulp inschakelen zinvol
Bij een site met een handjevol pagina’s in twee talen kun je dit prima zelf. De code is niet ingewikkeld, de meeste websitesystemen hebben er een oplossing voor, en met een middag werk ben je klaar. Wie zich er even in verdiept, komt een heel eind.
Hulp inschakelen wordt interessant zodra je meerdere landen combineert met veel pagina’s, of als je het gevoel hebt dat er iets niet klopt maar je niet kunt vinden wat. Hreflang-problemen zijn lastig te zien omdat ze geen zichtbare fout opleveren. De pagina werkt gewoon, hij komt alleen bij de verkeerde mensen terecht.
Wij lopen dit soort dingen na als onderdeel van het bredere werk aan vindbaarheid, samen met de rest van de technische basis. AI helpt ons om snel alle pagina’s en verwijzingen naast elkaar te leggen, en onze A-players bepalen wat er moet gebeuren en lopen het na voordat er iets verandert.
Twijfel je of jouw meertalige site goed staat? Wil je hier samen naar kijken? Plan een strategiegesprek en dan nemen we het rustig door, zonder verplichtingen.
Veelgestelde vragen over hreflang
Wat is hreflang precies?
Hreflang is een stukje code waarmee je aan Google doorgeeft dat meerdere pagina’s dezelfde inhoud hebben, maar bedoeld zijn voor mensen met een andere taal of in een ander land. Google gebruikt die informatie om per bezoeker de passende versie te tonen. Het bepaalt niet je positie in de zoekresultaten, wel welke van jouw pagina’s er verschijnt.
Heb ik hreflang nodig voor mijn website?
Alleen als je meerdere versies van dezelfde inhoud hebt voor verschillende talen of landen. Een Nederlandse site met alleen Nederlandse pagina’s heeft het niet nodig. Zodra je een Engelse versie toevoegt, of aparte pagina’s maakt voor Nederland en België, wordt het wel belangrijk, want anders gaan die pagina’s onderling concurreren.
Waarom werkt mijn hreflang niet?
De meest voorkomende oorzaak is een ontbrekende terugverwijzing. Als pagina A naar pagina B verwijst maar B niet terug naar A, negeert Google het hele setje zonder foutmelding. Andere veelvoorkomende oorzaken zijn een verkeerde taalcode, een canonical die naar een andere taalversie wijst, of verwijzingen naar pagina’s die inmiddels omleiden.
Wat is het verschil tussen hreflang en een canonical?
Een canonical zegt dat twee pagina’s hetzelfde zijn en dat er één de echte is. Hreflang zegt dat beide pagina’s echt zijn, maar voor een ander publiek bedoeld. Gebruik je ze door elkaar, dan wint de canonical en verdwijnt je andere taalversie uit de resultaten. Laat elke taalversie daarom met zijn canonical naar zichzelf wijzen.
Verbetert hreflang mijn positie in Google?
Nee, hreflang verandert niets aan je positie. Wat het wel doet, is bepalen welke van jouw taalversies er op die positie verschijnt. In de praktijk merk je dat aan meer bezoekers die doorklikken en langer blijven, omdat ze op een pagina landen in hun eigen taal met informatie die bij hun land past.
