LinkedIn Showcase Page: aparte pagina’s voor je diensten

Een LinkedIn Showcase Page is een aparte pagina onder je bedrijfspagina, bedoeld voor één dienst, één merk of één doelgroep. Hij heeft zijn eigen naam, zijn eigen volgers en zijn eigen berichten, maar hangt zichtbaar onder je hoofdpagina. Voor grote organisaties met heel verschillende activiteiten is dat een prettige manier om orde te scheppen.

Bij dienstverleners van vijf tot zeventig medewerkers ligt dat anders, en daar willen we eerlijk over zijn. We zien met enige regelmaat dat een ondernemer drie showcasepagina’s aanmaakt, er vol goede moed aan begint en er drie maanden later mee zit omdat elke pagina veertig volgers heeft en er niets van de grond komt.

In dit stuk kijken we samen naar wat een LinkedIn Showcase Page precies is, wanneer hij wel iets toevoegt en wanneer hij vooral je bereik verdeelt. Zodat je de keuze maakt op basis van wat het je oplevert, niet op basis van hoe netjes het eruitziet.

Wat een LinkedIn Showcase Page is

Een showcasepagina is een uitbreiding van je bedrijfspagina op LinkedIn. Je maakt hem aan vanuit je bestaande pagina en hij blijft daaraan gekoppeld: bezoekers zien op je hoofdpagina welke gelieerde pagina’s er zijn, en op de showcasepagina staat naar welk bedrijf hij hoort.

Wat hij zelfstandig heeft, is een eigen naam, een eigen omschrijving, een eigen omslagfoto en een eigen berichtenstroom. Mensen volgen hem los van je hoofdpagina, en de cijfers over bereik en betrokkenheid zijn ook los te bekijken.

Wat hij niet heeft, is de volledige functionaliteit van een bedrijfspagina. Vacatures, bedrijfsgegevens en een aantal andere onderdelen horen bij de hoofdpagina en niet bij de showcase. Het is dus geen tweede bedrijfspagina, meer een afgebakend hoekje van de eerste.

LinkedIn staat meerdere showcasepagina’s per bedrijfspagina toe, ruim meer dan een gemiddelde dienstverlener ooit nodig heeft. Dat het kan, is dus geen argument om ze aan te maken.

Het verschil met een gewone bedrijfspagina

De bedrijfspagina is je hoofdadres op LinkedIn. Daar staat wie je bent, wat je doet, wie er werkt en welke vacatures er open staan. Medewerkers koppelen zich eraan, en dat is een van de sterkste manieren om bereik te krijgen zonder dat je ervoor betaalt.

Een showcasepagina mist die medewerkerskoppeling. Mensen kunnen zich niet aan een showcasepagina verbinden als werkgever, dus je verliest precies het mechanisme dat de meeste organische zichtbaarheid oplevert. Voor kleine teams weegt dat zwaar.

Daar komt bij dat volgers niet meeverhuizen. Je begint op een showcasepagina op nul, ook al heeft je hoofdpagina er duizend. Dat betekent maanden werk voordat een bericht daar een noemenswaardig aantal mensen bereikt.

Het voordeel is dat je gerichter kunt praten. Iemand die alleen in één onderwerp geïnteresseerd is, krijgt geen berichten over de rest. Of dat voordeel opweegt tegen het verlies aan bereik, hangt volledig af van je omvang.

Waarom organisaties ermee beginnen

De meest genoemde reden is overzicht. Als je vier heel verschillende diensten hebt die weinig met elkaar te maken hebben, voelt het rommelig om ze door elkaar te posten op één pagina. Een aparte pagina per onderwerp lijkt dan de nette oplossing.

Een tweede reden is doelgroepscheiding. Wie zowel aan gemeenten als aan particulieren levert, wil niet dat de ene groep berichten ziet die voor de andere bedoeld zijn. Ook dat is een begrijpelijke overweging.

Een derde reden is meten. Met aparte pagina’s kun je per dienst zien wat het doet, zonder dat de cijfers door elkaar lopen. Dat is inderdaad makkelijker, al kun je datzelfde bij één pagina ook bereiken door je berichten netjes te labelen.

Al deze redenen zijn geldig bij een organisatie met eigen marketingmensen per onderdeel. Bij een bedrijf waar één persoon de social media erbij doet, wegen ze bijna nooit op tegen de extra last.

Waarom het bij kleinere dienstverleners vaak misgaat

De kern van het probleem is verdunning. Je hebt een beperkte hoeveelheid content en een beperkt aantal mensen die je volgen. Verdeel je dat over drie pagina’s, dan krijg je drie pagina’s die alle drie stil zijn in plaats van één die leeft.

Daar komt bij dat het algoritme niet gul is voor pagina’s zonder beweging. Een pagina waar eens per twee weken iets verschijnt en waar bijna niemand op reageert, krijgt bij een volgend bericht nog minder bereik. Dat is een neerwaartse beweging die lastig te keren is.

Praktisch loopt het ook vast. Drie pagina’s betekent drie contentkalenders, drie keer nadenken over beeld en drie keer reacties bijhouden. In de praktijk verzandt dat na twee maanden en blijven er lege pagina’s achter, wat een slechtere indruk maakt dan geen pagina.

Wat we bijna altijd adviseren bij deze omvang is één sterke bedrijfspagina, aangevuld met de persoonlijke profielen van de mensen zelf. Daar zit bij dienstverleners verreweg het meeste bereik. Meer daarover staat in onze kennisbank over social media marketing.

Wanneer het wel logisch is

Er zijn situaties waarin een showcasepagina wel iets toevoegt. De eerste is een echt afwijkend merk onder je bedrijf, met een eigen naam die mensen ook los kennen. Dan zoeken mensen op die naam en is een eigen pagina een logisch aanknopingspunt.

De tweede is een doelgroep die inhoudelijk niets met de rest te maken heeft. Denk aan een organisatie die zowel werkgevers als werkzoekenden bedient. Die twee groepen hebben zo weinig overlap dat één stroom voor beide partijen ruis oplevert.

De derde is voldoende volume. Als je per week meerdere berichten per onderwerp kunt maken en er zit iemand op die het bijhoudt, dan is er genoeg brandstof om meerdere pagina’s levend te houden.

De vierde is betaalde inzet. Wie op LinkedIn adverteert per doelgroep, heeft baat bij een pagina die precies bij die advertentie past, omdat mensen die doorklikken dan niet in een stroom belanden die over iets anders gaat. Zonder advertentiebudget vervalt dat voordeel grotendeels.

Wat in al deze gevallen geldt: het gaat niet om of het kan, maar om of je het volhoudt. Een showcasepagina kost per week ongeveer net zoveel aandacht als je hoofdpagina, en die tijd moet ergens vandaan komen. Reken die uren eerlijk mee voordat je begint, want dat is bijna altijd het punt waar het in de praktijk op stukloopt.

Hoe je er een aanmaakt

Je maakt een showcasepagina aan vanuit je bestaande bedrijfspagina. Als beheerder ga je naar het beheerdersgedeelte van je pagina en kies je daar de optie om een gelieerde pagina toe te voegen. Je hebt dus altijd eerst een bedrijfspagina nodig.

Bij het aanmaken kies je een naam en een adres. Neem daar de tijd voor, want de naam bepaalt hoe mensen de pagina vinden. Een naam die het onderwerp bevat, werkt beter dan een verzonnen merknaam die niemand intypt.

Vervolgens vul je de omschrijving in. Schrijf daar in gewone taal voor wie de pagina bedoeld is en wat mensen er kunnen verwachten. Dit is het stuk dat mensen lezen voordat ze op volgen klikken, en het is meestal het slechtst ingevulde onderdeel.

Tot slot koppel je de pagina zichtbaar aan je hoofdpagina en zet je er meteen drie of vier berichten op. Een pagina die leeg blijft na het aanmaken, krijgt bij bezoekers geen tweede kans.

Wat je erop zet en wat niet

Op een showcasepagina hoort inhoud die alleen over dat ene onderwerp gaat. Wie er alsnog algemene bedrijfsberichten op zet, haalt de reden om hem te volgen weg en had net zo goed één pagina kunnen houden.

Wat goed werkt zijn praktijkvoorbeelden, veelgestelde vragen uit dat vakgebied en korte stukken uitleg over hoe iets in elkaar zit. Mensen volgen zo’n pagina omdat ze in het onderwerp zitten, niet omdat ze in jouw bedrijf zitten.

Wat niet werkt is doorplaatsen. Hetzelfde bericht op je hoofdpagina en op je showcasepagina zetten, levert twee keer weinig bereik op en irriteert de mensen die beide volgen. Kies per bericht waar hij thuishoort.

Houd ook rekening met wat mensen zoeken. Wie berichten schrijft rond de vragen die klanten stellen, wordt gevonden door mensen die die vraag hebben. Dat principe staat uitgebreider beschreven in onze kennisbank over content en SEO-teksten.

Volgers krijgen op een showcasepagina

Dit is het lastigste deel, want je begint op nul en je kunt niemand automatisch overzetten. De enige route is mensen actief uitnodigen, en dat gaat vanuit je persoonlijke profiel en vanuit de profielen van je collega’s.

Wat daarnaast helpt is een verwijzing vanaf je hoofdpagina. Een bericht waarin je uitlegt dat er een aparte pagina is voor dit onderwerp en waarom, levert in de eerste weken de meeste volgers op. Herhaal dat een paar keer, want de meeste mensen zien zo’n bericht niet.

Zet de link ook op de plekken buiten LinkedIn: in je mailhandtekening, op de bijbehorende dienstpagina en in je nieuwsbrief. Mensen die je al kennen, zijn de makkelijkste eerste volgers.

Reken op minimaal drie maanden voordat een showcasepagina zelfstandig iets doet. Wie dat geduld niet heeft of die tijd niet kan vrijmaken, is beter af met één pagina die het wel volhoudt.

Per type dienstverlener: past het?

Bij een HR-dienstverlener kan het passen als je zowel werkgevers als kandidaten bedient. Die twee groepen willen echt iets anders zien, en dan is scheiding logisch. Bij een kantoor dat alleen werkgevers helpt, is één pagina beter.

Bij een advocatenkantoor is het zelden zinvol. De rechtsgebieden verschillen wel, maar het publiek overlapt sterk en het volume aan berichten is meestal te laag om meerdere pagina’s te vullen. De persoonlijke profielen van de advocaten leveren daar veel meer op.

Bij een kliniek of praktijk werkt het alleen als er een duidelijk apart merk is, bijvoorbeeld een tweede vestiging met een eigen naam. Voor losse behandelingen is een pagina te zwaar; dat los je op met goede berichten op één pagina.

Bij consultants en coaches raden we het bijna altijd af. Daar is de persoon het merk, en alle aandacht die naar een extra bedrijfspagina gaat, gaat niet naar het profiel waar mensen daadwerkelijk op reageren.

Hoe je merkt of het werkt

Het eerste getal waar je naar kijkt is het bereik per bericht, niet het aantal volgers. Duizend volgers die niets zien is minder waard dan tweehonderd die elk bericht voorbij zien komen, en dat verschil zie je alleen in het bereik.

Het tweede is of er iets uit voortkomt. Klikken naar je website, aanvragen die uit dat kanaal komen, gesprekken waarin iemand een bericht noemt. Zonder die terugkoppeling weet je niet of de pagina meer is dan een nette etalage.

Vergelijk de showcasepagina daarnaast eerlijk met je hoofdpagina over dezelfde periode. Als een bericht daar drie keer zoveel mensen bereikt, is dat een duidelijk signaal, ook als de showcasepagina inhoudelijk beter aansluit. Hoe je zulke vergelijkingen opzet, staat in onze kennisbank over data, analytics en conversie.

Spreek vooraf af wanneer je stopt. Een half jaar is een redelijke termijn: als de pagina dan nog geen eigen bereik heeft opgebouwd, is doorgaan zelden verstandig. Een pagina netjes opheffen is beter dan hem stilletjes laten doodbloeden.

Wat we vaak zien misgaan

De fout die we het meeste tegenkomen is te vroeg beginnen. Er wordt een showcasepagina aangemaakt terwijl de hoofdpagina zelf nog nauwelijks beweging heeft. Eerst één pagina laten werken, dan pas splitsen, is vrijwel altijd de betere volgorde.

De tweede fout is te veel pagina’s tegelijk. Wie er in één week vier aanmaakt, heeft er binnen twee maanden vier die stilstaan. Beginnen met één en pas uitbreiden als die het volhoudt, voorkomt dat.

De derde fout is de pagina laten staan zonder beheerder. Als degene die hem beheerde vertrekt, is er soms niemand meer die erbij kan. Zet altijd minimaal twee beheerders op elke pagina die je aanmaakt.

De vierde fout is het doel vergeten. Een showcasepagina is geen doel op zich maar een middel om beter aan te sluiten bij een specifieke groep. Levert hij dat niet op, dan is opheffen geen mislukking maar gewoon een verstandige keuze.

Twijfel je of je je LinkedIn moet opsplitsen of juist bij één pagina moet blijven? Wij kijken daar graag een keer met je naar, samen met wat je nu al aan bereik hebt. Plan een gratis strategiegesprek, dan nemen we het rustig door zonder dat je ergens aan vastzit.